લવડોઝ અનલિમિટેડ - ભાગ ૭૩ - ૦૭ ફેબ્રુઆરી ૨૦૨૬

હેલો મિત્રો કેમ છો? આશા છે કે આપ સૌ કુશળ હશો.સૌ આજ થી પ્રેમ ની મોસમ શરુ થઈ છે અને આવનાર એક વિક સુધી માં તમને તમારો પ્રેમ મળે એવી પરમાત્મા ને પ્રાર્થના સાથે આજની વાત શરુ કરીએ.

અનન્યા એક શાંત સ્વભાવની યુવતી હતી. એને પુસ્તકોમાં જીવવાનું ગમતું. દર અઠવાડિયે એ શહેરની જાહેર પુસ્તકાલયમાં જતી, જ્યાં એ કવિતા, આધ્યાત્મિક ગ્રંથો અને જીવનકથાઓ વાંચતી. એના જીવનમાં એક ખાલીપો હતો — એક જૂના સંબંધે એને તોડી નાખી હતી. હવે એ પ્રેમ પર વિશ્વાસ ગુમાવી ચૂકી હતી, પણ પુસ્તકો એને શાંતિ આપતા.

પુસ્તકાલય એના માટે માત્ર વાંચવાનું સ્થાન નહોતું, એ એના દિલનું આશ્રયસ્થાન હતું. જ્યારે દુનિયા એને સમજતી નહોતી, ત્યારે પુસ્તકો એને સમજતા. એ પાનાંઓમાં એને પોતાની લાગણીઓનો પ્રતિબિંબ દેખાતો.

અન્ય તરફ, આરવ એક યુવાન લેખક હતો. એ પોતાના novel માટે references શોધવા પુસ્તકાલયમાં આવતો. એ પણ તાજેતરમાં એક નિષ્ફળ સંબંધમાંથી પસાર થયો હતો. એના શબ્દો તો મજબૂત હતા, પણ દિલ અંદરથી તૂટેલું હતું. એ novel લખતો હતો, પણ એ novelમાં એના પોતાના દુઃખનો અંશ છુપાયેલો હતો.

એક દિવસ, અનન્યા “પ્રેમચંદની વાર્તાઓ” વાંચી રહી હતી. એ પુસ્તક હાથમાંથી સરકી ગયું. આરવ ત્યાં જ હતો. એણે પુસ્તક ઉઠાવીને કહ્યું:

“ક્યારેક પુસ્તકો પણ આપણને એ જ પાનાં પર લાવે છે, જ્યાંથી નવી વાર્તા શરૂ થાય.”

અનન્યા હળવેથી હસી. એ વાક્યમાં એને એક અજાણી ગરમી લાગી. એ દિવસથી બંને વચ્ચે વાતચીત શરૂ થઈ.

પુસ્તકાલયની શાંતિમાં, બંને રોજ મળવા લાગ્યા. અનન્યા એને પોતાની મનપસંદ કવિતાઓ વાંચીને સંભળાવતી, અને આરવ એને પોતાના novelના drafts બતાવતો. બંનેના દિલો ધીમે ધીમે એકબીજામાં heal થવા લાગ્યા.

અનન્યા એના મનપસંદ કવિની પંક્તિ વાંચતી:

“પ્રેમ એ નથી કે તું મને બદલાવી દે, પ્રેમ એ છે કે તું મને મારી જાત સાથે જોડે.”

આરવ એ સાંભળીને બોલ્યો:

“કદાચ એ જ હું મારા novelમાં લખવા માગું છું. Broken hearts પણ beautiful બની શકે.”

એક સાંજે, પુસ્તકાલયની બારી પાસે બેઠા હતા. બહાર વરસાદ વરસતો હતો. અનન્યાએ કહ્યું:

“મને લાગતું હતું કે પ્રેમ ફક્ત દુઃખ આપે છે. પણ કદાચ પ્રેમ એ છે — જ્યારે કોઈ તને તારા શબ્દોમાં, તારા મૌનમાં, તારા દુઃખમાં પણ સમજે.”

આરવ ધીમેથી બોલ્યો:

“અને કદાચ એ સમજણ હવે આપણે એકબીજામાં શોધી રહ્યા છીએ.”

એ ક્ષણે બંનેને સમજાયું કે તેમનો સંબંધ ફક્ત પુસ્તકોની વાતોથી નથી — એ એકબીજાના તૂટેલા દિલોને ફરીથી જીવવાનું કારણ છે.

સમય પસાર થતો ગયો. આરવનું novel પ્રકાશિત થયું. એ novelમાં broken hearts, healing, અને પ્રેમની નવી શરૂઆતની વાર્તા હતી. એણે dedicationમાં લખ્યું: “To the girl who taught me that broken hearts can write the most beautiful stories.”

અનન્યાએ એ પુસ્તક વાંચીને આંખોમાં આંસુ સાથે સ્મિત કર્યું. એ dedication એના માટે માત્ર શબ્દો નહોતા — એ એના જીવનનો પ્રતિબિંબ હતો.

એક દિવસ, પુસ્તકાલયની બારી પાસે બેઠા હતા. આરવએ કહ્યું:

“અનન્યા, તું મારી novelની inspiration નથી… તું મારી lifeની story છે.”

અનન્યા હળવેથી બોલી:

“અને તું એ માણસ છે, જેને કારણે હું ફરીથી પ્રેમ પર વિશ્વાસ કરી શકું છું.”

બંનેના દિલો હવે એકબીજામાં ઘર શોધી ચૂક્યા હતા.

અનન્યા અને આરવ હવે રોજ પુસ્તકાલયમાં મળતા નથી. તેઓ હવે સાથે રહે છે, સાથે લખે છે, સાથે વાંચે છે. પુસ્તકો એના પ્રેમનો આધાર છે, અને પ્રેમ એના જીવનનો આધાર.

તેમની પ્રેમકથા loud declarationsથી નથી. એ શાંત, સમજણભરેલી, અને સચ્ચી છે

તો મિત્રો આ હતી આ વખત ની લવસ્ટોરી ફરી મળીશું એક નવી લવસ્ટોરી સાથે.  આજના આ બ્લોગ, આ વાર્તાને લઇને તમારા કોઈ કમેન્ટ કે સજેશન હોય તો મને જણાવી શકો છો.નીચે મારા સોશ્યિલ મીડિયા ની લિંક્સ છે જેમાં પણ તમે ડાયરેક્ટ મને મળી શકો છો. આપ નો પ્રતિભાવ હંમેશા મને આવકાર્ય રહેશે. ત્યાં સુધી હેપી વિક અગેઇન અને વાંચવા બદલ સૌ મિત્રો નો આભાર . મારા સોશ્યિલ મીડિયા પાર્ટનર નો પણ દિલ થી આભાર કેમકે એ ટીમ વગર હું કદાચ ફરી લખવાનું સાહસ ના કરી શકતો હોત.

 

ફેસબુક : https://www.facebook.com/ManthanThakkarOfficial

ટિવટર : https://twitter.com/ManthanVThakkar

ઇન્સ્ટાગ્રામ : https://instagram.com/ManthanVThakkar