લવડોઝ અનલિમિટેડ - ભાગ ૭૨ - ૧૦ જાન્યુઆરી ૨૦૨૬

 

 હેલો મિત્રો કેમ છો? આશા છે કે આપ સૌ કુશળ હશો.સૌ પ્રથમ તો નવા વર્ષ ના રાધે રાધે. હવે જયારે રાધા રાણીનું નામ લીધું જ છે તો ચાલો એમના આશિર્વદ સાથે જોડાયેલ એક પ્રેમ કહાની થી જ શરુ કરીએ 

વૃંદાવનના મંદિરમાં સાંજની આરતી ચાલી રહી હતી. ઘંટના અવાજો, ભજનની ધૂન અને દીવડાઓની ઝળહળતી રોશનીમાં ભક્તો તલ્લીન હતા. કાવ્યા, એક યુવા છોકરી, આંખો બંધ કરીને રાધા-રાણીના ભજનમાં ડૂબેલી હતી. એના ચહેરા પર શાંતિ હતી, પણ અંદરથી એ તૂટેલી હતી. ભૂતકાળના સંબંધે એને દુઃખ આપ્યું હતું, અને એ હવે પ્રેમ પર વિશ્વાસ ગુમાવી ચૂકી હતી. ભક્તિ એનો એકમાત્ર આશરો હતો.

એ જ સમયે અરવિંદ, એક યુવાન ભક્ત, તબલા વગાડતો હતો. એ પણ પોતાના જીવનમાં એક ખાલીપો અનુભવી રહ્યો હતો. એની સગાઈ તૂટીને થોડા મહિના થયા હતા, અને એણે પોતાને ભજન અને સેવા માટે સમર્પિત કરી દીધો હતો. આરતી પૂરી થયા પછી, બંનેની નજર પહેલીવાર મળી. એ નજરમાં એક અજાણી ઓળખાણ હતી — જાણે બંનેના દિલો પહેલેથી જ એકબીજાને ઓળખતા હોય.

પ્રસાદ લેવા માટે લાઇનમાં ઉભા હતા ત્યારે કાવ્યાના હાથમાંથી પ્રસાદનો એક ભાગ નીચે પડી ગયો. અરવિંદે તરત ઉઠાવીને કહ્યું:
“રાધા-રાણીનો પ્રસાદ ક્યારેય જમીન પર રહેતો નથી… એ હંમેશા દિલમાં રહે છે.”
કાવ્યા હળવેથી સ્મિત કરી. એ વાક્યમાં એને એક અજાણી ઊંડાઈ લાગી. એ દિવસથી બંને વચ્ચે વાતચીત શરૂ થઈ — ભજન, ભક્તિ અને જીવન વિશે.

દર શનિવારે મંદિરમાં ભજન કાર્યક્રમ થતો. કાવ્યા ગાવામાં નિષ્ણાત હતી, અને અરવિંદ તબલા વગાડતો. એક દિવસ બંનેએ સાથે ભજન કર્યું — “રાધે રાધે જાપો ચિત્તમાં…” સંગીતમાં બંનેના દિલો એકબીજાને ઓળખવા લાગ્યા. ભક્તિ એ પ્રેમનો પુલ બની.

એક સાંજે યમુનાના કિનારે બંને બેઠા હતા. હવા ઠંડી હતી, પાણીમાં સૂર્યાસ્તની ઝળહળતી છબીઓ. કાવ્યાએ કહ્યું:
“મને લાગતું હતું કે પ્રેમ ફક્ત દુઃખ આપે છે… પણ રાધા-રાણીની ભક્તિએ બતાવ્યું કે પ્રેમ એ સેવા છે.”
અરવિંદે જવાબ આપ્યો:
“હા… અને કદાચ એ સેવા હવે આપણે એકબીજામાં કરી શકીએ.”
કાવ્યાની આંખોમાં આંસુ આવી ગયા. એણે અરવિંદનો હાથ પકડી લીધો. બંને તૂટેલા દિલો હવે એકબીજામાં શાંતિ શોધી ચૂક્યા હતા.

સમય પસાર થતો ગયો. બંને મંદિરમાં સેવા કરવા લાગ્યા — કાવ્યા ફૂલ ગોઠવતી, અરવિંદ દીવડા સજાવતો. યાત્રાળુઓને માર્ગ બતાવતા, બાળકોને ભજન શીખવતા, સમાજ માટે સેવા કરતા — તેમનો પ્રેમ હવે ભક્તિ સાથે જોડાઈ ગયો હતો.

જન્માષ્ટમીના મહોત્સવમાં, ભીડ વચ્ચે બંને એકબીજાને શોધતા હતા. આંખોમાં પ્રેમ, દિલમાં ભક્તિ — એ ક્ષણે બંનેને સમજાયું કે તેમનો સંબંધ માત્ર વ્યક્તિગત નથી, એ રાધા-રાણીના આશીર્વાદથી જન્મેલો છે.

થોડા સમય પછી, મંદિરમાં સાદી વિધિથી તેમનું લગ્ન થયું. ભજન, આરતી અને આશીર્વાદ વચ્ચે કાવ્યા અને અરવિંદ જીવનસાથી બન્યા. હવે તેઓ સાથે મળીને સેવા કરે છે, ભજન મંડળી ચલાવે છે, અને સમાજને ભક્તિ અને પ્રેમનો સંદેશ આપે છે.

તેમની પ્રેમકથા loud declarationsથી નથી. એ શાંત, ભક્તિભરેલી, અને રાધા-રાણીના આશીર્વાદથી ભરેલી છે. કાવ્યા અને અરવિંદની પ્રેમયાત્રા એ સાબિત કરે છે કે broken hearts પણ eternal love બની શકે છે — જો એ પ્રેમ ભક્તિથી જન્મે.

તો મિત્રો આ હતી આ વખત ની લવસ્ટોરી ફરી મળીશું એક નવી લવસ્ટોરી સાથે.  આજના આ બ્લોગ, આ વાર્તાને લઇને તમારા કોઈ કમેન્ટ કે સજેશન હોય તો મને જણાવી શકો છો.નીચે મારા સોશ્યિલ મીડિયા ની લિંક્સ છે જેમાં પણ તમે ડાયરેક્ટ મને મળી શકો છો. આપ નો પ્રતિભાવ હંમેશા મને આવકાર્ય રહેશે. ત્યાં સુધી હેપી વિક અગેઇન અને વાંચવા બદલ સૌ મિત્રો નો આભાર . મારા સોશ્યિલ મીડિયા પાર્ટનર નો પણ દિલ થી આભાર કેમકે એ ટીમ વગર હું કદાચ ફરી લખવાનું સાહસ ના કરી શકતો હોત.

 

ફેસબુક : https://www.facebook.com/ManthanThakkarOfficial

ટિવટર : https://twitter.com/ManthanVThakkar

ઇન્સ્ટાગ્રામ : https://instagram.com/ManthanVThakkar