મેરી કહાની મેરી ડિજિટલી ઝુબાની - ભાગ- ૭૧ - ૦૬ ડિસેમ્બર ૨૦૨૫

 હેલો કેમ છો મિત્રો ,૨૦૨૫ ના લાસ્ટ મહિને આપ સૌનું સ્વાગત છે . પ્રથમ વિકેન્ડએ આપ સૌને આવકારતા આનંદ અનુભવું છું. હવે  આજ ની વાત જ્યાં લાસ્ટ ટાઈમે અટકેલ ત્યાં થી. 

ભાગ ૧: પરીક્ષાનો દિવસ—એક અજાણી શાંતિ

ટાઈમ ટ્રેકર, સ્કેચબુક, Mentor Talks—બધું perfectly aligned હતું.
મને લાગતું હતું કે હું તૈયાર છું.
ખૂબ તૈયાર.

પરીક્ષાના એક દિવસ પહેલાં, હું મારા રૂમમાં બેઠો હતો.
બહાર પવન હળવો હતો, અંદર મનમાં એક અજાણી શાંતિ.

મારા અંદરના અવાજે કહ્યું:

“આ વખતે તું માત્ર લખવા નહીં—તારી યાત્રા સાબિત કરવા જઈ રહ્યો છે.”

પણ જીવનને કદાચ કંઈક બીજું જ સાબિત કરવાનું હતું.

ભાગ ૨: પેપર—જેમાં હું અટકી ગયો

એકાઉન્ટ્સનું પેપર.
મારો favourite subject.
મારો strongest subject.

પેપર હાથમાં આવ્યું.
પ્રથમ પાનું—easy.
બીજું પાનું—manageable.
ત્રીજું પાનું—confusing.

અને પછી…
એક પ્રશ્ન.
એવો પ્રશ્ન, જે મેં countless વખત solve કર્યો હતો.
પણ એ દિવસે—મારો mind blank.

હું પેન હાથમાં પકડીને બેઠો રહ્યો.
ઘડિયાળની સોયો આગળ વધી રહી હતી.
મારું confidence પાછળ.

મારા અંદરના અવાજે કહ્યું:

“Calm down. તું કરી શકે છે.”

પણ બીજા અવાજે કહ્યું:

“તું ફસાઈ ગયો છે. તું fail થઈ જશે.”

એ બે અવાજો વચ્ચે હું sandwich થઈ ગયો.

ભાગ ૩: Panic Mode—જ્યાં Version 2.0 હચમચાયું

હું પેપર પર નજર રાખતો રહ્યો.
અક્ષરો ધૂંધળા લાગવા લાગ્યા.
હાથ કંપવા લાગ્યા.
માથું ગરમ થવા લાગ્યું.

હું panic modeમાં હતો.

મારા version 2.0ના બધા principles—discipline, vision, belief—એ ક્ષણે ક્યાંક ખોવાઈ ગયા.

હું એ પ્રશ્ન છોડીને આગળ વધ્યો.
પણ મન એ જ પ્રશ્નમાં અટવાઈ ગયું.

ભાગ ૪: Exam Hallની બહાર—એક તૂટેલો યોદ્ધા

પેપર પૂરું થયું.
બધા બહાર નીકળ્યા.
કોઈ ખુશ, કોઈ normal, કોઈ silent.

હું?
હું તૂટેલો.

મારા દોસ્તોએ પૂછ્યું:
“કેમ ગયું?”

હું હસીને કહ્યું:
“ઠીક છે.”

પણ અંદરથી હું જાણતો હતો—
આ “ઠીક” નહોતું.

હું ઘરે આવ્યો.
રૂમમાં ગયો.
બેગ ફેંકી.
અને પહેલી વાર…
મને લાગ્યું કે હું version 2.0 બનવા લાયક નથી.

ભાગ ૫: રાત—જ્યાં હું પોતાને પ્રશ્ન કર્યો

એ રાત લાંબી હતી.
ખૂબ લાંબી.

હું બેડ પર પડ્યો હતો.
છતને જોતો.
અને મનમાં એક જ પ્રશ્ન:

“શું હું ખરેખર એટલો strong છું જેટલો હું માનતો હતો?”

મારા doubts, fears, insecurities—બધું surface પર આવી ગયું.

મને લાગ્યું:

• “હું fail થઈ ગયો.”
• “મારી મહેનત વ્યર્થ ગઈ.”
• “Mentor Talks, Vision 2.0—બધું drama હતું.”

પણ એ જ રાતે…
એક નવો અવાજ આવ્યો.
એક શાંત, ઊંડો, Mentor Modeનો અવાજ:

“Fail થવું એ તૂટવું નથી.
Fail થવું એ તારા blind spots દેખાડે છે.”

એ અવાજે મને થોડી શાંતિ આપી.

ભાગ ૬: Mentor સાથે મુલાકાત—એક સત્યનો સામનો

બીજા દિવસે હું મારા Mentorને મળવા ગયો.
તેમણે મને જોયો અને પૂછ્યું:

“પેપર કેમ ગયું?”

હું પહેલી વાર સાચું બોલ્યો:

“Sir… હું panic થઈ ગયો.
મને લાગ્યું કે હું fail થઈ ગયો.”

Mentor હળવેથી હસ્યા.

“Good.”

હું ચોંકી ગયો.

“Good? Sir, I messed up!”

તેમણે કહ્યું:

“Manthan, તું version 2.0 બનવા માંગે છે ને?
Version 2.0 એ માત્ર success handle કરવાનું નથી શીખતું—
એ failure handle કરવાનું પણ શીખે છે.”

હું silent.

તેમણે આગળ કહ્યું:

“Failure એ તને તોડવા માટે નથી.
Failure એ તને polish કરવા માટે છે.”

“તારા panic એ બતાવ્યું કે તું હજી માનસિક રીતે તૈયાર નથી.
Good. હવે આપણે એ પર કામ કરી શકીએ.”

એ શબ્દો મારા માટે medicine હતા.

ભાગ ૭: Failure Analysis—એક નવો પ્રોજેક્ટ

Mentorએ મને એક task આપ્યું:

“આજે રાત્રે તું એક ‘Failure Analysis Sheet’ બનાવજે.”

એમાં લખવાનું:

• મેં ક્યાં panic કર્યું?
• કેમ panic થયું?
• શું હું control કરી શકતો હતો?
• શું હું control કરી શકતો નહોતો?
• આગળથી શું differently કરું?

હું ઘરે આવ્યો.
અને પહેલી વાર…
મેં failureને એક project તરીકે જોયું.

ભાગ ૮: Mindset Shift—જ્યાં હું ફરી ઊભો થયો

Failure Analysis Sheet લખતાં લખતાં મને સમજાયું:

• હું fail થયો નહોતો—
  હું overwhelmed થયો હતો.
• હું નબળો નહોતો—
  હું human હતો.
• હું તૂટ્યો નહોતો—
  હું evolve થતો હતો.

એ રાતે મેં મારા version 2.0ને ફરી define કર્યું:

“Version 2.0 એ perfect બનવું નથી.
Version 2.0 એ resilient બનવું છે.”

આગળ શું થશે એ જોઈશું આવતા મહિને.ત્યાં સુધી આજ ના આ બ્લોગ , આ વાર્તા ને લઇ ને તમારા કોઈ કમેન્ટ કે સજેશન હોય તો મને જણાવી શકો છો. નીચે મારા સોશ્યિલ મીડિયા ની લિંક્સ છે જેમાં પણ તમે ડાયરેક્ટ મને મળી શકો છો. આપ નો પ્રતિભાવ હંમેશા મને આવકાર્ય રહેશે. આવતા રવિવારે  લવ ડોઝ અનલિમિટેડ માં એક લવ સ્ટોરી સાથે મળીશું ત્યાં સુધી હેપી વિક અગેઇન અને વાંચવા બદલ સૌ મિત્રો નો આભાર . મારા સોશ્યિલ મીડિયા પાર્ટનર નો પણ દિલ થી આભાર કેમકે એ ટીમ  વગર હું કદાચ ફરી લખવાનું સાહસ ના કરી શકતો હોત.

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSdZ6iTd9e1BiDgQ5uWN40Eof3UzbWx4Pe2RG-faaISA75Kd9w/viewform

 

ફેસબુક :  https://www.facebook.com/ManthanThakkarOfficial

 

ટિવટર : https://twitter.com/ManthanVThakkar

 

ઇન્સ્ટાગ્રામ : https://instagram.com/ManthanVThakkar